'Spelers worden bijna gedwongen om het zelf maar even bij de politie te melden, maar men is bang voor de gevolgen' Bekijk online versie
Column Jan Dirk van der Zee, directeur amateurvoetbal
Zo maken we een einde aan de ‘tob-clubs’
 

‘Tenslotte zou ik u willen verzoeken mijn naam, mailadres en KNVB-nummer vertrouwelijk te houden. Ik heb geen behoefte aan represailles.’ 

In mijn column ‘Wegwezen uit het voetbal als je er niets te zoeken hebt’ deelde ik mijn frustratie over clubs die het spel in de regio terroriseren, maar vanwege het ontbreken van bewijs lastig uit de competitie kunnen worden gezet. Ik pleitte daarom voor het aanpassen van de KNVB-reglementen, het versneld opstellen van de Code of Football en deed het verzoek aan lezers om hun ideeën te delen.
 
Uit de tientallen mails die ik heb ontvangen, wordt duidelijk dat het probleem hoog zit en iedere regio met dit soort ‘tob clubs’ te maken heeft. Michel Bons van V.V. Sittard verwoordt het als volgt: ‘Wij kampen al jaren met een buurtgenoot die het voetbal bijna terroriseert. Ik heb met lede ogen mogen aanschouwen dat de bond en de gemeente onmachtig zijn zo’n vereniging aan te pakken.’
 
Rob Besjes van Voetbalvereniging Kampong is daarom voorstander van de introductie van de ‘gele wedstrijdkaart’. Deze kan na afloop van de wedstrijd worden uitgedeeld door de scheidsrechter (én de spelers). Krijg je als elftal twee gele kaarten dan zijn tegenstanders niet meer verplicht om tegen je te spelen. Ongeveer in dezelfde lijn is het voorstel van Mark McLean. Hij breekt een lans voor de introductie van rapportcijfers voor wedstrijdgedrag. Scoor je met je team (en club) stelselmatig onvoldoendes dan word je in de gaten gehouden en maak je kans op sancties (hoge rapportcijfers krijgen overigens een beloning).
 
Uit de reacties blijkt verder dat de zaken die bij de KNVB aan het licht komen, slechts het topje van de ijsberg zijn. Zo schrijft een anonieme lezer: ‘Helaas wordt er na afloop van uit de hand gelopen wedstrijden niets door clubscheidsrechters gerapporteerd. Spelers worden bijna gedwongen om het zelf maar even bij de politie te melden, maar men is bang voor de gevolgen. Een gemolesteerde speler heeft geen behoefte aan dreigingen achteraf, zoals een baksteen door de ruit en teksten als ‘ik weet je wel te vinden.’ 
 
Om die reden pleiten een paar lezers voor veel zwaardere straffen en een juridische strijd. Weer anderen vragen zich af, waarom de namen van risicoclubs niet publiekelijk bekend worden gemaakt. Een soort naming and shaming. Tjeerd Meulenbelt, secretaris van cvv VEV’67 doet intussen een heel andere suggestie. ‘Wellicht is cameratoezicht een oplossing, dan heb je hard bewijs.’
 
Volgens lezer H. Zijlstra heeft de KNVB ook nog een andere manier om bewijslast te vergaren: ‘Één van de opties die je kunt toepassen is observaties van een KNVB-mystery guest. Deze verzamelt!’
 
Blijft de hamvraag, hoe kunnen we de ‘tob-verenigingen’ daadwerkelijk stoppen?
 
In de eerste plaats zullen we alle linies in het amateurvoetbal op elkaar moeten laten aansluiten en niemand mag meer accepteren dat dit soort clubs onze sport vernielen. In de tweede plaats zal de KNVB doorpakken met aangescherpte reglementen, de introductie van de Code of Football en de mogelijke inzet van Voetbal TV. In de derde plaats kijken we naar een nieuwe opzet van KNVB-waarnemers. Anders dan de huidige groep, zullen dat professionals moeten zijn. Denk onder meer aan (ex)-politiemensen, buitengewone opsporingsambtenaren en stadsmariniers. Mensen die kunnen observeren en berekend zijn op de vraag: waarom sta je hier?
 
Zodat niemand meer bang hoeft te zijn in het voetbal.

 
EERDERE COLUMNS JAN DIRK
Lees alle eerdere columns van Jan Dirk op KNVB.nl.
 
Jan Dirk van der Zee is directeur amateurvoetbal KNVB. In zijn wekelijkse column bericht Jan Dirk over alles wat voetbal mooi maakt (en soms lastig) en geeft hij zijn kijk op het voetbal en het verenigingsleven. Reageren? Dat kan via jandirk.vanderzee@knvb.nl.